Adriaan van Dis - Ik kom terug

Volgens mij is het een foutje van de webshop, maar ik kon de ebook-versie van dit boek al aanschaffen via ebook.nl, hoewel de publicatiedatum 6 november a.s. is. Ik bedacht dat dit een mooie compensatie zou zijn voor de belachelijk hoge prijs die je betaalt voor een nederlands ebook (15 euro tegen 20 voor de paperback), dat je het boek dan eerder kunt lezen!

Tegenover die prijs stond gelukkig een prachtig boek over de confrontatie tussen een zoon en een moeder. Een confrontatie met je moeder, dat is vrijwel altijd ook een confrontatie met jezelf. Hoewel 'Ik kom terug' een 'roman' is, is het overduidelijk ook autobiografisch maar dat schijn je tegenwoordig niet te mogen zeggen. Ik doe het toch want het ligt er in dit geval dik bovenop. Van Dis heeft verschillende boeken gewijd aan zijn vader, de beschadigde man die als een dictator heersde over zijn zoon. In die boeken was zijn moeder altijd vrijwel onzichtbaar. In dit boek is het die moeder die haar rol opeist, want op hoge leeftijd, ze is dan al eind 80, begint de vrouw die altijd gezwegen heeft, plotseling te praten. Adriaan (want die is het) pakt onmiddellijk zijn notitieboek en begint te schrijven. Zijn moeder staat hem toe haar biograaf te zijn, mits hij haar als tegenprestatie een zachte dood bezorgt. Maar ze geeft haar geheimen niet zo gemakkelijk prijs;

moeder en zoon hebben een haat-liefde-verhouding want moeder was geen liefdevolle vrouw en heeft altijd weggekeken als vader zich uitleefde op haar zoon. En toch beschrijft Adriaan deze vrouw met liefdevolle penstreken, want: je moeder blijft je moeder. Als hij haar op haar meest kwetsbare moment, bijna bloot, gadeslaat en ziet hoe breekbaar en versleten deze vrouw is, hoe het leven haar heeft toegetakeld, dan kan hij niet anders dan, tegen beter weten in, tederheid voor haar te voelen.

Als zeeuwse boerendochter heeft Marie van Dis door te trouwen met een soldaat gebroken met de familietraditie. Marie kijkt terug op haar (moederloze) jeugd, op haar fascinatie voor soldaten, en natuurlijk vooral op haar leven in Indië als moeder van 3 dochters, en het jappenkamp.
Het blijkt een oersterke, intelligente, belezen vrouw met een grote interesse voor de spirituele kant van het leven. Zelfs op het eind van haar leven leest ze nog met een grote gretigheid, houdt het nieuws goed bij en is zeer maatschappij-kritisch. Daartegenover staat een door het leven sterk getekende, geharde vrouw die zo gesloten is als een oester, en door haar zoon moet worden opengewrikt.
Van Dis schrijft in een tragikomische stijl, waardoor het verhaal, hoewel vol met dramatische fragmenten, toch ook een lichtheid behoudt. 
Ik heb dit boek ademloos gelezen en durf te beweren dat hij zichzelf met dit boek heeft overtroffen.


6 opmerkingen:

  1. Als het een foutje was, dan wel een heel fijn foutje.
    Ik heb nog niet zoveel van Dis gelezen, maar als ik dit zo lees, dan komt deze zeker op mijn lijst om wel gelezen te worden.

    Dank weer!
    Groetjes,

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ha Bettina, nou ja als je dan toch weer eens iets van Van Dis wilt lezen, wat kun je dan beter doen dan deze kiezen ;-)

      Verwijderen
  2. Hoi Joke, ik ben duidelijk meer fan van Adriaan van Dis als interviewer met zijn boekenprogramma "Hier is Adriaan van Dis" dan als schrijver. Zijn reisverhalen vond ik niet zo bijzonder en "Indische duinen" ging wel, maar vond ik toch ook geen echte topper. Maar als ik zo jouw recensie lees ga ik dit boek toch maar eens proberen. Groetjes, Erik

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ha Erik, ik kan me mijn leeservaring met Indische duinen niet meer goed herinneren, blijkbaar heeft het dan niet zo'n impact gehad. Dit boek echter draag ik nog steeds in mijn hoofd met mij mee, het heeft erg veel indruk gemaakt.

      Verwijderen
  3. Ik heb Indische Duinen nog liggen om opnieuw te lezen, ik herinner me dat als een mooi boek. Tikkop heb ik ook van genoten, hoewel dat weer heel anders is. Dit boek lijkt me zeker een aanrader, dus bedankt, mooie bespreking. Groet, Koen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank Koen, en veel plezier met (her)lezen!

      Verwijderen